Helaas moest ik zelf met een moderne elektrieke auto naar Strijbeek, mijn eigen Traction wordt nog opgebouwd na verlies van een voorwiel. Het is wel heel bijzonder om met een moderne auto voorop te rijden: met 90 km per uur over de snelweg. En ondertussen in de achteruitkijkspiegel opletten of de 3 Traxen kunnen volgen. Cees Bakker wilde wat sneller omdat zijn vierbak dan lekkerder loopt, Jaap Vermue juist wat langzamer om het achteraan nog bij te kunnen sloffen.

Bij aankomst om 10.00 stond het parkeerterrein van restaurant “de Smokkelaar” in Strijbeek al vol met glimmende Tractions en een enkele DS.

Voor degenen die niet meereden: Strijbeek ligt onder Breda in het mooie Brabantse grensgebied met eikenlanen en graslanden. Een mooie verassing was het grote aantal BOCC leden met inmiddels bekende gezichten dat aan deze dag deelnam. Het weerzien was hartverwarmend. Onder de ochtendzon konden we bijpraten, koffiedrinken en genieten van appel of roomtaart.

Paul Flentrop en Geert van Eijk hadden een prachtige tocht uitgezet, of eigenlijk twee: ochtend en middag. Nel en ik mochten met Fred en Marianne meerijden: heel gezellig en zo hadden de dames op de achterbank ook tijd voor diepgaande gesprekken. We vertrokken voortvarend maar helaas stond bij de eerste bocht Cees de Bakker aan de kant. Hij had problemen met de koppakking en kon uiteindelijk op eigen kracht zonder grote problemen thuiskomen.

De navigatie was voortreffelijk geregeld door Paul en Geert. De navigators konden kiezen uit een GPX-route of klassieke beschrijving met afslagen of afstanden, of een combinatie van beide systemen. Het lentelandschap waar we doorheen slingerde was rustig, groen en zonovergoten. De ochtendroute voerde over 60 km door Noord-België over Hoogstraten, Rijkevorsel, Zandhoven en Malle. Af en toe kwamen we langs een benzinepomp. De alcoholvrije super plus is in België 60 cent minder duur dan in Nederland. Er stond dan ook snel een rij tractions te wachten om dit kostbare vocht aan te vullen.

Bij aankomst bij het museum Squadra was het parkeerterrein voor TAN-Zuid gereserveerd.

De begeleiders van het museum stonden klaar voor ontvangst. Squadra is het Abarth en rally Museum in Lier. Er is een permanente collectie van meer dan 170 rally auto’s. Eenmaal binnen zag je links Carlo Caffè waar een lunch kon worden gebruikt, of kiezen voor rechtdoor waar de wagens ons stonden te wenken. De meeste deelnemers kozen ervoor om eerst de buikjes te vullen. Een goede keus: heerlijk eten voor een gematigde prijs. Het museum is opgericht door Guy Moerenhout die hiervoor in 2025 een persoonlijke internationale erkenning heeft gekregen. Aan de tafels was ook tijd om de contacten met de leden van BOCC aan te halen. Hieruit volgden uitnodigingen voor twee van hun komende ritten.

Na de lunch liepen we vol bewondering voor al het moois rond tussen de meestal kleine rally- auto’s die verdeeld staan over 5 etages. Abarth is een firma geweest die tuning-sets verkocht en jarenlang voor Fiat werkte. Daarom denken de meesten van ons bij de naam Abarth aan een sportief getunede Fiat 500. Maar ook Simca’s, Lancia’s en Alfa Romeo’s, Porches en Lada’s werden uitgerust met hun tuningsets en Abarth heeft ook onder eigen naam rally-auto’s gebouwd. Een van de snoepjes op de tweede etage was een fiat 500 coupé waar de hedendaagse tractionist met het hoofd boven het open dak uitkwam. Stiekem hebben we ons even achter het stuur gewrongen. Dit is toch meer iets voor kleinere en soepele Italianen.

 Zoveel mooie auto’s, ongelofelijk dat iemand dat heeft kunnen verzamelen. Pas toen de penningmeester van afdeling Zuid door de omroepinstallatie naar de kassa werd geroepen wisten we dat het weer tijd was om te gaan. Dit Museum is een herhaald bezoek waard.

In de zon vonden we weer de weg naar onze auto’s. Voor de bijrijders was de taak nu wat lastiger. De GPX-route in de navigator kwam niet altijd overeen met hoe de weg liep, en de uitgeschreven route klopte weer niet altijd met de GPX. Dat leverde interessante discussies op met de chauffeur wanneer een Traction uit tegengestelde richting naderde. De middag route was maar 35 kilometer en het eindpunt was bekend, dus we kwamen allemaal aan bij Brasserie Oud Lier. Ook hier was speciaal voor ons het parkeerterrein geregeld met twee jongens die ons de weg wezen naar de parkeerplaatsen. Deze jonge mannen waren geïnteresseerd in ons rijdend antiek, dus wellicht hebben we het zaadje geplant voor een nieuwe generatie.

We hadden ons eigen terras in het late zonnetje. Boven het terras ligt een treinviaduct met een drukke verbinding, dus werden de drukke gesprekken regelmatig onderbroken. Paul en Geert hadden binnen het budget onbeperkt drinken kunnen ritselen. Het personeel was ook niet zuinig met bedienen. Er was keuze uit heerlijke speciaal biertjes, ook 0% en verder wat je maar wilde. De treinen kwamen al snel niet meer boven de gesprekken uit. De bruine fruitmand die regelmatig rondkwam was snel leeg gesnaaid.

Paul en Geert sloten tegen 6 uur de middag af en bedankten de Zuid - en BOCC leden voor hun deelname en enthousiasme en Rik Vermeylen voor zijn hulp. De voorzitter Paul Zomers bedankte daarop de organisatoren voor de mooie en perfect georganiseerde rit met leuke onbeperkt-drinken afsluiting. Daarnaast dank aan de Zuid - en BOCC leden voor hun deelname en hij sprak de hoop uit dat BOCC en Zuid over en weer regelmatig aan elkaars activiteiten deelnemen. Geert, Paul en Rik kregen als dank ieder een parasol met daarop het TAN-logo.

De meesten hadden zich opgegeven voor de maaltijd. Omdat het al wat frisser werd konden we naar binnen. Oud Lier bleek een heel grote gelegenheid met allemaal kleinere zaaltjes zodat we het gevoel hadden lekker onder elkaar te zijn. Het diner was een goed verzorgd buffet. Ook nu werd het onbeperkt drinken erg gewaardeerd en waren de gesprekken aan tafel heel geanimeerd.

Geheel voldaan na deze goed gevulde dag zocht eenieder de weg weer terug naar huis.

Hieronder de fotoreportage.
Klik op een foto om te vergroten en voor de diapresentatie.