De reis begon al een dag eerder. Op vrijdag 6 maart ging de rit eerst richting Koudekerke in Zeeland, waar een TAN-lid gastvrij onderdak bood. Na een gezellige avond en een goede nachtrust stond de wekker echter onverbiddelijk vroeg: 05.00 uur vertrek. Of beter gezegd: midden in de nacht. De vier uur durende rit naar Reims verliep voorspoedig en om 09.45 uur arriveerden we bij de beurslocatie.

Het parkeren ging, zoals de Fransen dat zo charmant kunnen doen: gewoon waar plek is. Op de stoep, langs de weg of op een privéterrein — zolang de auto maar stilstond. Zodra we de hal binnenstapten werden we begroet door de vertrouwde beursgeur van worst, frites en warme snacks. Bij de hotdogkraam stond om 10.00 uur al een rij van zeker 75 meter. De toon was gezet.

Daarna begon het bekende ritueel: slenteren, slenteren en nog eens slenteren. En druk was het! Overal prachtige klassiekers, clubstands en onderdelenkramen. Vooral de stands met oude fietsen, motoren en stalen trapautootjes trokken veel bekijks — soms zwaar verroest maar kennelijk nog steeds zeer gewild. En dan waren er nog de oude reclameborden, waar soms prijzen voor werden gevraagd die menig restauratiebudget zouden opslokken.

De wereld van de Traction Avant blijkt toch klein: onderweg kwamen we meerdere TAN-leden tegen, wat altijd weer voor leuke gesprekken zorgt.

De missie van de dag leverde ook resultaat op. Er werd een ventilator voor Johan zijn SIX gescoord, een knipperlichtschakelaar gevonden en er werd bij verschillende kramen uitgebreid gekeken naar spanningsregelaars. Helaas zat de juiste er deze keer niet tussen.

’s Avonds meldden we ons bij het hotel, waar we vrijwel tegelijk arriveerden met twee andere TAN-leden. Dat vroeg natuurlijk om een gezellig biertje. Daarna gingen we Reims in voor een hapje eten. Dat bleek nog een kleine uitdaging: bij meerdere restaurants kregen we te horen dat het 45 minuten wachten zou zijn. Na drie keer de “parade” op en neer te hebben gelopen, besloten we het anders aan te pakken en streken neer bij een Indiër, waar we uiteindelijk prima hebben gegeten.

Na een uitstekende nachtrust stond zondag opnieuw in het teken van de beurs. Een poging om met de QR-code van zaterdag opnieuw naar binnen te komen strandde bij de onverbiddelijke Franse scanapparatuur. Resultaat: toch weer langs de kassa.

Een bezoek aan de stand van de Franse Traction-club bracht uitkomst bij een technisch vraagstuk. De radiateur werd nauwkeurig opgemeten om te controleren of de gekochte ventilator niet te groot was. De conclusie was duidelijk: dat ging niet passen. Gelukkig kon de ventilator worden geruild voor een kleinere, probleem opgelost.

Verder werden nog wat kleine maar nuttige onderdelen gescoord, zoals een relais en een schakelaar met ledje. Daarna was het tijd om de terugreis naar Zeeland te aanvaarden.

Het was zonder twijfel een vermoeiend maar bijzonder geslaagd weekend: veel kilometers, veel indrukken, mooie onderdelen en vooral veel plezier met gelijkgestemde liefhebbers. Precies waar een Traction-hart sneller van gaat kloppen.